reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > PIT > Rozliczenia osób fizycznych > Ulga rehabilitacyjna > Czy zakres odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej wymaga zmian?

Czy zakres odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej wymaga zmian?

Katalog wydatków możliwych do odliczenia w zakresie ulgi rehabilitacyjnej nie uległ zmianie od początku funkcjonowania ulgi rehabilitacyjnej, czyli od 1992 r. W ocenie Ministerstwa Finansów, mimo że obowiązujący katalog wydatków rehabilitacyjnych nie był od lat modyfikowany, ma on bardzo szeroki zakres i nie wymaga obecnie zmian.

Jedną z form wspierania osób niepełnosprawnych jest możliwość dokonywania odliczeń od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Zdaniem posła Bartosza Jóźwiaka (zawartym w interpelacji nr 2415) funkcjonująca od wielu lat w niemal niezmienionej postaci ulga rehabilitacyjna jest jednak narzędziem anachronicznym, a jej funkcjonowanie nie daje zadowalających rezultatów. Przede wszystkim odliczeniu podlegają tylko enumeratywnie wymienione wydatki, z których część określono sformułowaniami pozbawionymi legalnej definicji, tak w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i poprzez odesłania do innych aktów prawnych. Wątpliwości budzi na przykład co jest "lekiem" w rozumieniu ustawy oraz jakie dokładnie procedury medyczne stanowią "zabieg leczniczo-rehabilitacyjny". Przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej są przy tym bardzo skomplikowane, dość wspomnieć, że wydana na ich temat broszura Ministerstwa Finansów liczy blisko 20 stron a zawiera jedynie podstawowe informacje. Obecny kształt ulgi rehabilitacyjnej nastarcza problemów tak podatnikom, jak i organom skarbowym, które zmuszone są dokonywać poprawności rozliczeń mając do dyspozycji nieprecyzyjne przepisy.

Wydatki na cele rehabilitacyjne poniesione przed orzeczeniem o niepełnosprawności

Warto także wspomnieć, że klucz według którego ustawodawca dopuścił odliczanie pewnych wydatków a nie dał prawa odliczania innych trudno często w racjonalny sposób wyjaśnić. Nie wiadomo na przykład jakie jest ratio legis możliwości odliczania kosztów dojazdu na zabiegi rehabilitacyjne własnym samochodem podczas gdy korzystanie w tym celu z pojazdu użyczonego przez członka rodziny nie daje prawa do odliczenia. W związku tym poseł Jóźwiak skierował do MF następujące pytania:

- Czy Pan Minister ma świadomość opisanego stanu rzeczy i czy rozważa zainicjowanie prac nad nowelizacją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej?

- Czy Pan Minister byłby gotów zaproponować zastąpienie obecnego skomplikowanego stanu prawnego modelem, w którym w zależności od stopnia niepełnosprawności na wzór ulgi prorodzinnej odliczeniu podlegałaby konkretna kwota? Takie zmiany uprościłyby system podatkowy a jednocześnie przy odpowiednim skalkulowaniu dopuszczalnej kwoty do odliczenia nie spowodowałyby dodatkowych obciążeń dla budżetu państwa?

Jak wyjaśnił podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów Leszek Skiba, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą PIT”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę, jako zwolnione od podatku, bądź dochodów, od których Minister Finansów w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa zaniechał poboru podatku w drodze rozporządzenia.

Stąd też ulgi podatkowe stanowią istotne odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) i ustawodawca wprowadza je do systemu podatkowego jedynie w sytuacji wystąpienia szczególnej potrzeby wsparcia pożądanych społecznie celów.

Cel taki niewątpliwie realizuje tzw. ulga rehabilitacyjna, uregulowana w art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7-7g oraz ust. 13a ustawy PIT, skierowana do podatników z orzeczoną niepełnosprawnością, którzy z uwagi na swoją niepełnosprawność i związane z tym ograniczone możliwości zarobkowania są podatnikami szczególnie potrzebującymi pomocy państwa.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT podatnik, będący osobą niepełnosprawną lub podatnik, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, ma prawo odliczyć od dochodu kwoty wydatków poniesionych w roku podatkowym na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.

Wydatki na adaptację pomieszczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej

Katalog wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych określony został w ust. 7a art. 26 ustawy PIT.

Wśród nich ustawodawca wymienił m.in:

  • w pkt 12 wydatki poniesione na leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);
  • w pkt 13 wydatki poniesione na odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:
    1. osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
    2. osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit.a;
  • w pkt 14 wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł.

Odnosząc się do uwag zawartych w interpelacji, dotyczących trudności z interpretacją pojęcia „leki” lub „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, MF podkreśla, iż fakt że ustawa PIT nie zawiera takich definicji nie oznacza, że można je rozumieć w sposób dowolny. Przykładowo definicja leku znajduje się w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.). Dodatkowo należy zauważyć, iż ustawodawca prawo do odliczania wydatków na leki uzależnił od faktu stwierdzenia przez lekarza specjalistę, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo). Zatem to lekarz jako osoba kompetentna wskazuje podatnikowi jakie leki powinien stosować i wydatki na takie leki podlegają odliczeniu.

Polecamy: Podatki 2016 - komplet żółtych książek

Natomiast w przypadku odliczenia związanego z odbywaniem zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych, właśnie z uwagi na brak legalnej definicji tego pojęcia wprowadzono do ustawy PIT obowiązek przedłożenia przez podatnika dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych (art. 26 ust. 7c pkt 3 ustawy PIT). Dokument ten stanowi potwierdzenie przez lekarza, czyli podmiot posiadający odpowiednie w tej kwestii kwalifikacje, charakteru odbytych zabiegów, tj. że są to zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej. Warto także zauważyć, że wykaz świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej zawiera załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1522).

reklama

Przydatne formularze online

Narzędzia księgowego

reklama
reklama
reklama

PIT 2021

reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Kamil Kopka

Wiceprezes ds. finansowania rolnictwa i budownictwa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama