reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > PIT > Archiwum > Archiwum z 2008 > Jak rozliczyć wydatki na rehabilitację

Jak rozliczyć wydatki na rehabilitację

Osoby niepełnosprawne lub mające na utrzymaniu osoby niepełnosprawne, które poniosły wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, mogą w rocznym rozliczeniu podatkowym skorzystać z ulgi w podatku dochodowym.

Ulga na cele rehabilitacyjne należy do ulg odliczanych od podstawy opodatkowania, czyli od dochodu. Umożliwia ona podatnikom uwzględnienie poniesionych w ciągu roku wydatków m.in. na leki, sprzęt rehabilitacyjny czy też pobyt w sanatorium. Prawo do skorzystania z odliczenia zostało jednak obwarowane szeregiem warunków. Dotyczą one zarówno wydatków uprawniających do zastosowania ulgi, jak i wymogów, które musi spełniać sam podatnik. Uwzględnienie ulgi w rocznym rozliczeniu podatkowym zależy od spełnienia wszystkich warunków łącznie. Pamiętać należy, że odliczeniu podlegają wyłącznie te wydatki, które nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku wydatków dofinansowanych z powyższych funduszy podatnik nie traci prawa do ulgi, obowiązują go jednak pewne ograniczenia. Podatnik w takiej sytuacji może odliczyć jedynie różnicę pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą dofinansowaną lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Dla kogo ulga

Ulga rehabilitacyjna przysługuje zarówno podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną, jak i podatnikowi, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w art. 26 ust. 7e precyzuje, jakie osoby niepełnosprawne pozostające na utrzymaniu podatnika uprawniają go do skorzystania z ulgi. Są to: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób nie przekraczają kwoty 9120 zł.

Podatnik, który chce odliczyć wydatki na cele rehabilitacyjne lub związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, w pierwszej kolejności powinien sprawdzić, czy kwalifikuje się (lub osoba pozostająca na jego utrzymaniu) do uwzględnienia ulgi. Za osobę niepełnosprawną na gruncie ustawy o PIT uważa się osobę, która posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy bądź decyzję przyznającą rentę szkoleniową lub rentę socjalną albo, w przypadku osób, które nie ukończyły 16 lat, orzeczenie o rodzaju i stopniu niepełnosprawności. Do dokonania odliczeń uprawnia również orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do 31 sierpnia 1997 r.

Podatnik, który już wie, że przysługuje mu prawo do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej, musi wiedzieć, jakie poniesione w ciągu roku wydatki może uwzględnić w zeznaniu podatkowym. Katalog tych wydatków jest obszerny i składa się z kilkunastu pozycji. Lista wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, ponoszone przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną, lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zawarty jest w ust. 7a art. 26 ustawy o PIT.

Ile do odliczenia

Odliczenie niektórych wydatków na cele rehabilitacyjne jest limitowane. Próg odliczeń w wysokości 2280 zł dotyczy wydatków na opłacanie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządów ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa oraz na utrzymanie przez osoby niewidome psa przewodnika. Limit w tej samej wysokości odnosi się do wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

reklama

Autor:

Źródło:

INFOR
PODATKI 2020 - pakiet STANDARD238.00 zł
reklama

Narzędzia księgowego

reklama
reklama
reklama

PODATKI 2020

reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kudlicki

Adwokat - specjalista z zakresu prawa karnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama