Pity 2014

Strona główna » Ulga rehabilitacyjna » Jak skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej w rozliczeniu rocznym PIT

Strona główna

Jak skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej w rozliczeniu rocznym PIT

Z ulgi rehabilitacyjnej w rozliczeniu rocznym PIT mogą skorzystać osoby niepełnosprawne lub mające na utrzymaniu niepełnosprawnych członków rodziny. Ulga rehabilitacyjna odliczana jest od dochodu.

Źródło: INFOR

Dodano: 2014-12-17


Kto ma prawo do ulgi


Do odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej uprawnione są:

- osoby niepełnosprawne;

- osoby, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9 120 zł.

Skorzystanie z ulgi możliwe jest w przypadku posiada orzeczenia o niepełnosprawności. A zatem warunkiem odliczenia wydatków jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

- orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

- decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

- orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Wydatek na zakup materaca w uldze rehabilitacyjnej


Jakie wydatki można odliczyć


Katalog wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest dość obszerny. I tak za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, uważa się wydatki poniesione na:

1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

3) zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6) odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;

7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;

8) utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł;

9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10) opłacenie tłumacza języka migowego;

11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia;

12) leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo);

13) odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:

a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,

b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł;

15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a) na turnusie rehabilitacyjnym,

b) w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne;

c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia.

Wydatki uprawniające do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej


Jakie jeszcze warunki należy spełnić


Osoby niepełnosprawne mogą skorzystać z ulgi pod warunkiem, że wydatki na te cele nie zostały w całości sfinansowane lub dofinansowane ze środków:

- zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,

- PFRON,

- NFZ,

- zakładowego funduszu świadczeń socjalnych

bądź nie zostały zwrócone tym osobom w inny sposób.

W przypadku gdy wydatki te zostały częściowo sfinansowane ze wskazanych powyżej środków bądź zwrócone w innej formie, można odliczyć różnicę między poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną bądź zwróconą w innej formie.

Wydatki mogą zostać odliczone także przez osobę, na której utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna, której wydatki dotyczą.

Aby skorzystać z możliwości odliczenia, dochód osoby niepełnosprawnej nie może przekroczyć kwoty 9 120 zł w danym roku podatkowym.


Zapraszamy na forum o podatku PIT


Jak udokumentować wydatki


W zakresie odliczenia w ramach ulgi istnieją wydatki, które podlegają limitom oraz które odliczamy bez limitów.

W przypadku odliczenia nielimitowanego niezbędne jest udokumentowanie faktu ich poniesienia oraz wysokości kwoty, w jakiej zostały poniesione. W takim przypadku wysokość wydatków na cele rehabilitacyjne ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie.

Natomiast przy odliczeniu limitowanym konieczne jest wykazanie (uprawdopodobnienie), że wydatki były ponoszone. Nie jest natomiast wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających wysokość wydatków.

Dokumentować nie trzeba wydatków, podlegających odliczeniu od dochodu w ramach limitu rocznego 2 280 zł, na:

- opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa,

- utrzymanie przez osoby niewidome psa przewodnika,

- używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, na potrzeby związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Podatnik nie musi posiadać dowodów dokumentujących poniesienie tych wydatków, musi jednak na żądanie organów podatkowych:

- wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono z racji funkcji przewodnika,

- okazać certyfikat psa asystującego (instytucja psa asystującego została wprowadzona od 19 czerwca 2008 r. w ustawie o rehabilitacji oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; obejmuje ona również psa przewodnika osoby niewidomej),

- przedstawić dokumenty świadczące o odbyciu zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych, do dojazdu na które wykorzystywano samochód, np. skierowanie na zabiegi.


Jak odliczyć wydatki na leki


Osoba niepełnosprawna ma możliwość odliczenia wydatków poniesionych na zakup leków. Należy jednak pamiętać, że wydatki na leki nie podlegają zasadom odliczeń limitowanych, ani zasadom odliczeń nielimitowanych.

W tym przypadku wysokość ulgi stanowi różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo). Innymi słowy jest to kwota wydana na zakup leków pomniejszona o 100 zł.

Rozliczenie ulgi dokumentuje zaświadczenie od lekarza specjalisty, że chory musi przyjmować dany lek stale lub czasowo, a także rachunek potwierdzający zakup leków (faktura, przelew bankowy czy pocztowy dowód wpłaty).


Podstawa prawna:
- ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

 

Źródło: INFOR 

statystyki